Category Archives: Gauguin en Tahiti

Gauguin weer terug naar Tahiti

Gauguin weer terug naar Tahiti? Bij zijn terugkeer in Tahiti bleek Tehura te zijn getrouwd. Na een kort avontuurtje  met Gauguin weigert ze om weer met hem te gaan samenwonen. Ze verlaat hem al na een week omdat ze ook blijkbaar schrikt van zijn verbonden benen.

Daardoor kiest hij een andere vahine, een meisje van dertien en een half jaar. Met dit meisje Pau’ura (Pahura) leeft hij samen van honderd francs per maand. Een bamboe huis dat hij had gebouwd in Panaauia, 13 kilometer van Papeete.

Zij heeft geposeerd voor het schilderij Te Arii Vahine. Eind 1896 kondigt hij aan dat hij opnieuw vader zal worden. Het babymeisje overleed na een paar dagen al. Mogelijk is hij beïnvloed door de geboorte om twee schilderijen te maken met het thema moederschap: “Bé Bé”en “Te tamari no autua”.

Continue reading Gauguin weer terug naar Tahiti

Gauguin's leven op Hiva Oa

Gauguin van Tahiti naar Hiva Oa

Gauguin van Tahiti naar eiland Hiva Oa

Dit was zijn laatste verblijfplaats op deze planeet. In september 1901 komt Gauguin aan met de bananenboot.
Gauguin koopt een stuk grond van de plaatselijke bisschop en bouwt er een huis ,op hoge palen dat hij noemde: La Maison du Jouir, (vertaald: het huis van plezier).Het huis moet er zo uitgezien hebben

Gauguin
hut of huis te Punaaia

Deze hut of huis te Punaauia.
Later is het huis herbouwd na de tijd van Gauguin in Atuona (eiland Hiva Oa). Zie onderste foto.

la maison du juoir
het huis van plezier

Hij gaf kleine party’s daar met zang en rum. Ook verwierf voor een paar lengtes stof en een naaimachine een volwassen inheems meisje Vaeoho Marie-Rose. Gauguin gaat met haar samenwonen. Ze stopt met naar school te gaan die geleid werd door de nonnen.

Binnen de kortste keren had hij ruzie met de katholieke kerk. Al gauw, zo wordt verteld, had Gauguin een beeld in de tuin, dat hij zelf uit hout had gesneden, met de fraaie titel: Pater Wellusteling en Zuster Theresa.

tohotaua op Hiva OaIn hetzelfde jaar schildert hij het model Tohotaua vanaf een zwartwit foto waarbij hij kleine wijzigingen aanbrengt. Ze was een buitengewoon mooi meisje en stond model voor verschillende werken, waaronder Jong meisje met waaier en Primitieve vertellingen.

Ze was waarschijnlijk de vrouw van de tovenaar, Haapuani. Het is onbekend of ze ooit het bed deelde met Gauguin. De foto is in elk geval bij hem thuis genomen door zijn vriend Louis Grelet. Van Haapuani heeft Gauguin ook een schilderij gemaakt in 1902.

Met op de achtergrond twee vrouwen.

Met de inheemse bevolking kon Gauguin, zoals bekend, beter overweg. Na korte tijd kwam men elke avond bij hem om feest te vieren en te drinken. De kerk zag haar zieltjes verloren gaan, de bisschop sprak daarom het verbod uit om de kunstenaar bezoeken.

Gauguin en zijn kleding

Pastoor Vernier, het hoofd van de evangelische school van het eiland volgens zijn zeggen: “Hij zag eruit als een echte maori met een kleurig schortje om de lendenen en de borst bedekt met een echt Tahitiaans hemd, haast altijd op blote voeten.

Op zijn hoofd droeg hij een groen studentenmutsje met opzij een zilveren gesp.”
In deze periode ervoer hij een vernieuwde uitbarsting van creativiteit. Nieuwe modellen verschenen ook.

De inwoners van Hiva Oa waren groter en slanker. Roodharige Tehotuaua poseerde voor de Tahitian Girl with a Fan en voor Contes barbares. Haapuani haar echtgenoot, een vaardig danser en gevreesd tovenaar was de verontrustende tovenaar die nadert in zijn vlam-rode mantel en dwaalt door een blauw-violet waterrijk bos.

Gauguin schreef naar Monfreid in maart 1902: ‘Je kan je niet indenken wat een vredig leven ik leef hier, in complete afzondering, omgeven door groen….

Ver weg van alle ambtenaren.’ Maar onmiddellijk hierna was hij betrokken in een ruzie tussen de inheemse bevolking en het Franse bestuur. Ziek als hij was , moedig en terecht, koos hij daadwerkelijk partij voor de bevolking. Hij ging gebukt onder buitensporige belastingen en hij voelde zich weer ziek. Hij botste met de katholieke bisschop.

Gauguin en de laatste drie maanden

De laatste maanden zag hij zich in de greep van dozijnen zorgen; in januari 1903 isoleerde een cycloon hem in zijn hut; dan had hij een rechtszaak waarin hij geconfronteerd was aan de kant van een aantal inheemse inwoners .

Er bleef weinig tijd over voor schilderen. In plaats daarvan schreef hij Voor en Na, brieven naar vrienden en 13 lange folio vellen aan het hoofd van de rijkspolitie. Mijn leven is onmogelijk geworden, een strijd identiek aan wat Balzac heeft beschreven in Nos Paysans.

De rebelse Gauguin wordt op twijfelachtige gronden wegens smaad veroordeeld tot drie maanden en 1000 frank boete. Beschuldigd door de plaatselijke autoriteiten vanwege het feit dat hij tracht plaatselijke anarchie op te wekken; door geldgebrek en energie kan hij zich niet verdedigen. Nog voor hij zijn straf kan uitzitten sterft hij.

Hij sloot zichzelf op in zijn huis, uitgeput door pijn en opium. De enige persoon die hem kwam opzoeken en met hem praatte over kunst en literatuur en discussieerde over Flaubert’s Salammbô was zijn buurman Tioka.

Continue reading

Gauguin's leven op Hiva Oa

Gauguin van Tahiti naar Hiva Oa